99

Het verschil tussen een diagnose en een classificatie

Ik merk dat er wat verwarring bestaat in het verschil tussen een diagnose en een classificatie. Vaak schrikken mensen van het woord ‘diagnose’, zeker als ze horen dat dit voor de aanmelding van hun kind al nodig is. Tijd dus om daar wat helderheid in te scheppen!

 

Verwijsbrief

Voor een vergoed zorgtraject is het noodzakelijk om een verwijsbrief van de huisarts (of jeugdteam) te hebben, met daarom een vermoeden van een psychische stoornis. Voor veel ouders is dit schrikken: hoe kan dit nou al zo snel gezegd worden? Wat houdt dat in? Krijgt mijn kind een stempel of label?

 

DSM-classificatie

Wat wordt bedoeld is dat er een (vermoeden van) een DSM-classificatie wordt genoemd op de verwijsbrief. De DSM is het Amerikaanse handboek voor psychische stoornissen. Een classificatie wil zeggen: een naam van een stoornis. Dat houdt dus niets meer in dan dat er een naam wordt gegeven als een samenvatting van een rijtje gedragskenmerken die je op dat moment ziet.

 

Wie is mijn kind

Een classificatie zegt niets over de oorzaak van de klachten. Daarvoor is een diagnose nodig. Een diagnose is een beschrijvend beeld van het kind, waarin de ouders hun kind terugherkennen. Een goede diagnose vertelt bijvoorbeeld iets over de omgeving van het kind (thuis, school, vriendjes, etc.), het gedrag, de neurale activiteit (werking van de hersenen), de genetische activiteit (bijv. erfelijkheid en aanleg) en hoe al deze dingen samenhangen.

 

Oorzaak van de klachten

Een diagnose geeft dus een antwoord op de vraag waarom de klachten er zijn en waar ze vandaan komen, wat de oorzaak is. In onderzoek wordt daarom altijd gekeken naar de verschillende factoren die meespelen. Het verslag en de diagnose geven daarom als het ware een antwoord op het ontwikkelingsverloop van het kind: wat is er nou gebeurd met dit kind?

 

Wél een diagnose, géén classificatie

Het is dus ook heel goed mogelijk dat er een diagnose is zónder DSM-classificatie. Sterker nog, dat is meestal zo. We zijn zeer voorzichtig met het stellen van classificaties, omdat het soms zo lastig is om goed te bepalen waar bepaalde klachten precies vandaan komen. Daarnaast is vooral belangrijk: wat doen we ermee?

 

Hoe nu verder?

Een classificatie kan helpen met het geven van richting aan een behandeling en het vergroten van begrip en acceptatie. In de meeste gevallen is dat niet nodig en kan de behandeling ook zonder classificatie gestart worden.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *